“Zëri”: PAVARËSIA NË PRANVERË

Ne e kemi bërë punën tonë duke zhvilluar një bashkëpunim të jashtëzakonshëm me faktorin ndërkombëtar dhe, mund të them, se në të gjitha raportimet e deritanishme që janë mbajtur në KS të OKB-së, ka pasur një ecje progresive të vlerësimeve.

Zëri: Z.President, si do t’i kishit vlerësuar zhvillimet e përgjithshme në Kosovë gjatë vitit 2006?

Sejdiu:
Mund të them se ka qenë vërtetë një vit i rëndësishëm me ngjarje të bujshme dhe të natyrave të ndryshme. Fillimisht, kishim një goditje të fuqishme me humbjen e presidentit Ibrahim Rugova, që ka qenë një simbol i veçantë i institucioneve dhe i popullit të Kosovës. Vdekja e tij e hershme krijoi një zbrazëti të madhe në mesin tonë, posaçërisht në mesin institucional dhe shpirtëror.

Megjithatë, bëmë një veprim të shpejtë si institucione për konsolidimin e tyre dhe vazhduam jo vetëm me zgjedhjen e presidentit të ri, por edhe me ndryshime të tjera, që u bënë në Parlament dhe në strukturën udhëheqëse të Qeverisë së Kosovës.

Ajo që është më e rëndësishmja në këtë pjesë të procesit është se ne vazhduam një rrugë të filluar me presidentin Rugova dhe me delagacionin e Kosovës në procesin e bisedimeve, përgatitjet për to, dhe më vonë futjen e drejtpërdrejt në një proces të mundimshëm në takimet e Vjenës, nën mandatin e udhëhequr nga presidenti Marti Ahtisaari. Dhe, mund të them se delegacioni i Kosovës me gjithë formacionet e tij, ka arritur të prezantojë me dinjitet vizionin tonë politik dhe qasjen e përgjithshme që ka për të ardhmen e Kosovës, duke qenë edhe një faktor kooperues gjatë gjithë kohës me bashkësinë ndërkombëtare, në rardhë të parë me presidentin Ahtisaari, me Grupin e Kontaktit dhe me vendet që kanë pasur e kanë rol të rëndësishëm në proceset e mëdha për Kosovën. Në këtë periudhë, po ashtu, kemi pasur edhe sfida të tjera të shumta që kanë të bëjnë, do të thosha, me çështjen e ringjalljes ekonomike dhe të dëshmimit të institucioneve të Kosovës për një mbarëvajtje të përgjitshme të proceseve, duke pasuar parasysh përmbushjen e standardeve si një kusht i veçantë i parashtruar nga bashkësia ndërkombëtare dhe, në të njëjtën kohë, si kusht i veçantë për jetë më të mirë të qytetarëve tanë si pjesë edhe e kritereve për përmbushjen e bonusit të nevojshëm të Kosovës për vitin që po vjen me vizionin tonë për pavarësinë e Kosovës.

Zëri: Ajo që është pritur gjatë këtij viti –përcaktimi i statusit, nuk ka ndodhur, përkundër vlerësimeve pozitive që janë dhënë për Kosovën?

Sejdiu:
Ne e kemi bërë punën tonë duke zhvilluar një bashkëpunim të jashtëzakonshëm me faktorin ndërkombëtar dhe, mund të them, se në të gjitha raportimet e deritanishme që janë mbajtur në KS të OKB-së, ka pasur një ecje progresive të vlerësimeve. Si z. Jesen Petersen në fillim ashtu edhe z. Joakim Ryker më vonë, kanë ofruar thjesht një vështrim objektiv të zhvillimeve që janë bërë në Kosovë, duke mos pasur drojën ta thonë se cili është vullneti politik i popullit të Kosovës dhe cila është zgjeihja që duhet të jetë e nevojshme për Kosovën, sipas vullnetit të shumicës. Fatmirësisht, edhe në vet KS të OKB-së një qasje e tillë është dominante, duke filluar nga debatat që janë bërë atje edhe në kohën kur unë kam qenë mysafir i KS të OKB-së dhe kam dhënë informacione për zhvillimet e përgjithshme në Kosovë, duke vlerësuar lart në të njëjtën kohë angazhimin e drejtpërdrejt të vendeve anëtare permanente, posaçërisht të SHBA-ve, Britanisë së Madhe, Francës, Italisë e Gjermanisë, e po ashtu, në periudhën e mëvonshme edhe të vendeve të tjera.

Duke u ndërlidhur me atë që thashë ne fillim se ne e kemi bërë punën tonë, mund të them se në punën e përbashkët në Ekipin e Unitetit dhe në ekipet e tjera që kanë punuar në temat bosht që janë trajtuar në Vjenë, ne kemi pasur një frymë unike të veprimit dhe të gjitha vendimet që i kemi marrë deri tash, kanë qenë vendime të koncensusit.

Zëri: Megjithatë, ka ndodhur shtyrja e propozimit të Ahtisaarit për statusin për vitin 2007. Çka prisni të propozojë konkretisht Ahtisaari për Kosovën, politikanë e analistë të ndryshëm lakojnë lloj-lloj opsionesh?
Sejdiu:
Ka qenë një pritje e përbashkët, e programuar të themi në një orar bashkë me bashkësinë ndërkombëtare, me Grupin e Kontaktit, më pas edhe me presidentin Ahtisaari dhe ne, realisht, kemi pritur që diku në muajin tetor ose në fillim të nëntorit 2006, Ahtisaari të japë propozimin e tij me pakon e përgjithshme me krejt ato që ai mendon se janë pjesë edhe e bisedimeve të deritanishme, por edhe çështjet e tjera që kanë të bëjnë me të ardhmen e Kosovës. Natyrisht, se shtyrja e propozimit ka qenë një shqetësim i veçantë për qytetarët e Kosovës dhe për Ekipin e Unitetit dhe ne i kemi dhënë vërejtjet tona dhe e kemi shprehur këtë shqetësim duke vënë në pah shumë elemente interferuese që mund të vijnë në këtë periudhë, e që mund të shkojnë në dëm të procesit, posaçërisht nga stërzgjatja e procesit, e cila bën që në aspektin psikologjik të ketë tensione të caktuara. Mund të them se shtyrja jep edhe një hapësirë të mundshme për ata që dëshirojnë ta shtyjnë në pafundësi procesin tonë apo në stërzgjatje ekstreme dhe që dëshirojnë të involvojnë apo të japin elmente dhe presione të caktuara, posaçërisht që kanë të bëjnë me instrumentalizimin e pakicës serbe, po flas në këtë rast për Serbinë, e cila i ka ftuar serbët e Kosovës që t’i bojkotojnë institucionet, t’i bllokojnë ato dhe të nxisë edhe aspekte të tjera të cilat realisht nuk do t’i kontribuonin paqës dhe stabilitetit të përgjithshëm...Mirëpo, ne kemi shprehur besimin te presidenti Ahtisaari dhe këtë besim e kemi edhe tani në bashkësinë ndërkombëtare, në këtë rast në vendet që më së shumti kanë investuar dhe investojnë për Kosovën, duke filluar me SHBA-të dhe vendet e tjera të rëndësishme të BE-së. Ne mendojmë se me zgjedhjet në Serbi, është bërë një ndërhyrje në orarin e përcaktimit të statusit të Kosovës.
Sido që të jetë, besojmë se presidenti Ahtisaari në pakon e tij, do të nxjerr një substancë të qëndrueshme, e cila duhet të jetë e përputhshme me atë që në kemi biseduar bashkë gjatë të gjitha takimeve të Vjenës dhe në takimet e tjera. Ne mendojmë se me propozimin që do të japë Ahtisaari, do të jepet sinjali apo drita e gjelbër për pavarësinë e Kosovës, duke pasuar parasysh se kjo do të jetë vetëm një pjesë e parë e projektit për të shkuar në periudhën tjetër të shqyrtimeve në Grupin e Kontaktit dhe në KS të OKB-së.
Besojmë se do të ndodhë një shfuqizim i drejtpërdrejtë i Rezolutës 1244, e cila edhe ashtu është e tejkaluar dhe është jashtë realitetit. Prandaj, presim edhe një mbështetje të drejtpërdrejtë të faktorit ndërkombëtar edhe në nivelet e tjera, duke nxjerrë thjesht konkretizimin apo përfundimin e këtij procesi me pavarësimin e Kosovës, që mund të jetë, sipas supozimeve tona reale, në muajt e parë të pranverës.

Zëri: Tash së fundi po qarkullojnë ide dhe paralajmërime për shtyrje tjetër të përcaktimit të statusit të Kosovës, derisa Rusia ka paralajmëruar veto në KS të OKB-së nëse shkohet në këtë rrugë për caktimin e statusit të Kosovës, a ka opsion tjetër që të arrihet te pavarësia në rast se ndodh ashtu?

Sejdiu:
Unë mendoj se për bashkësinë ndërkombëtare është shumë me rëndësi që ekipet apo grupet e shteteve që kanë qenë të angazhuara në proceset e Kosovës, të jenë në një kompozicion të përbashkët. Në këtë rast flas edhe për Rusinë, e cila ka qenë anëtare e vazhdueshme e GK-së, ku vendimet e tyre kanë qenë unanime.

Mendoj se Rusia ka për bazë pikërisht zhvillimet e mëdha pozitive që janë bërë në Kosovë dhe në radhë të parë ka për bazë atë që vërtetë Kosova dëshiron ta dëshmojë veten si faktor të stabilitetit dhe ajo që vazhdimisht edhe ata (rusët) e thonë, unë kam pasur kontakte të shpeshta në Prishinë edhe me zëvendësministrin e Jashtëm rus dhe me përfaqësuesin e tyre të përhershëm në OKB dhe në KS të OKB-së, z. (Vitali) Çurkin, është se Rusisë i intereson stabiliteti. Mendoj se pikërisht kjo qasje që Kosova ka, të rrezatojë stabilitet në brendinë e vet dhe në relacion me fqinjët, në këtë rast edhe të zhvillojë raporte të mira me Serbinë, duke trajtuar në masën dhe në kriteret më të larta ndërkombëtare komunitetet pakicë në Kosovë, është një dëshmi se Rusia nuk mund të jetë realisht apo objektivisht jashtë këtyre kritereve.

Zëri: Kritikët e negociatave në Kosovë thonë se do të ketë sërish negociata edhe pas propozimit të Ahtisaarit, për këtë insistojnë edhe disa vende me qëndrime indiferente ndaj pavarësisë së Kosovës?
Sejdiu:
Ka insistime që të ketë negociata të reja, e gjej këtyre ditëve këtë në paralajmërime të ndryshme. Por, unë marr për bazë dy-tre elemente të rëndësishme që do të jenë kundër kësaj qasjeje: E para është se ne kemi shterrur të gjitha mundësitë e komunikimit me ofertën tonë që kemi ofruar, dhe në takimet e Vjenës kemi dhënë një ofertë jashtëzakonisht gjeneroze dhe të përputhshme plotësisht me standardet ndërkombëtare dhe në pika të caktuara që i tajkalon ato standarde; e dyta - do të ishte e rrezikshme të fillohet me cikël të ri të negociatave, të cilat realisht për qëllim themelor do të kishin vetëm prolongimin e procesit. Edhe presidenti Marti Ahtisaari nuk ka synim tjetër përpos atij që ka qenë bosht në udhëheqjen e gjithë procesit. Dhe, nëse Ahtisaari ka qenë i gatshëm të japë propozimin e tij që në tetor apo në fillim të nëntorit, atëhere pse të kërkohet termin tjetër i negociateve.

Zëri: Në adresimet e shpeshta që keni pasur sivjet keni përmendur shpesh “vijat e kuqe” sa i përket decentralizimit jashtë të cilave nuk guxojnë të dalin negociatorët kosovarë, cila është në fakt është “vija e kuqe” për vetë statusin e Kosovës, a do të jetë Kosova vend i pavarur dhe me ulëse në OKB?

Sejdiu:
Natyrisht se ne e kemi formësuar një qëndrim në Ekipin e Unitetit dhe që është mandat edhe i Kuvendit të Kosovës se pavarësia e Kosovës është opsion i cili nuk mund të zëvendësohet me ndonjë variant tjetër. Ne nuk kemi ndonjë mandat tjetër që të pranojmë variacione të tjera që i dëgjojmë aty-këtu. Dëgjojmë në koluare të caktuara apo në qarqe të tjera për variacione të ndryshme, por mund të them se e mira e madhe është se ky vizion politik i yni është vizion që mbështetet edhe nga bashkësia ndërkombëtare në të shumtën, nga vendet me influencë dhe unë kam parasysh këtu edhe debatin e fundit në KS të OKB-së, ku pavarësia e Kosovës ka hyrë si opsion normal dhe se vullneti i shumicës nuk mund të anashkalohet.

Këtë e gjejmë edhe në deklarimet e burrështetasve të vendeve të fuqishme, si te Presidenti Bush, diplomacia dhe vet udhëheqja britanike, tek italianët, francezët dhe tek të tjerët.

Ajo që do të jetë në ndërkohë në këtë periudhë dhe që delegacioni i Kosovës e ka mirëpritur është çështja e vendosjes së një prezence të lehtë civile ndërkombëtare për një periudhë të caktuar kohore, e cila nuk do të jetë një prezencë që do të gjason në modelin e UNMIK-ut apo në modelet e tjera jo të mira, të themi në modelin e Bosnjës apo ndonjë modeli të ngjashëm të intervencës dhe prezencës ndërkombëtare.

Ajo që do të nominohet do të jetë pjesë e një marrëveshjeje që do të koncipohet së bashku si prezencë e lehtë ndërkombëtare dhe që nënkupton kompetenca të limituara dhe që do ta ndihmonte ecjen e shpejtë të Kosovës në këtë periudhë tranzicioni dhe në proceset e integrimeve. Krahas kësaj, e dini se ne kemi kërkuar që në Kosovë të jetë edhe për një periudhë një prezencë e NATO-s, që gjason dhe duhet të jetë identike edhe në parametra me mandatin, sikurse është në vendet e tjera që janë anëtare të NATO-s dhe të vendeve të Evropës Juglindore. Në ndërkohë, në një proces normal, ta kemi edhe ngritjen e një force mbrojtëse të Kosovës, e cila do të ndërtohej pikërisht në këto kritere.

Zëri: Kjo forcë mbrojtëse që e përmende, do të dal nga TMK-ja apo do te jetë një forcë krejt e re dhe e ndërtuar rishtazi?
Sejdiu:
Unë mund t’i them dy elemente paralele në këtë kuptim: TMK-ja është në një proces të transformimit të vazhdueshëm dhe një transformim që ec edhe me mbikëqyrjen dhe ndihmën e faktorit ndërkombëtar. Keni parasysh se gjithmonë në Shtabin e Përgjithshëm të TMK-së, ka përfaqësues ndërkombëtar të trupave të NATO-s, të cilët janë përpjekur që nga fillimi që ta lëvizin këtë mekanizëm në kuptim të transformimeve sa më moderne dhe duke pasuar parasysh edhe plotësimin e mjaft kritereve posaçërisht të atyre që kanë të bëjnë me standardet dhe, e dyta - unë mendoj se Kosova ka nevojë që të hyjë në krijimin e një force të saj mbrojtëse, një forcë e cila do të ishte në parametrat edhe në kuptimin e shtrirjes edhe në kuptimin e pajisjes së saj me kriteret e NATO-s, e ngjashme me ato kritere dhe parametra që do të jenë edhe për vendet e tjera të rajonit.

Zëri: Një problem i vjetër që rri i varur në qafën e Kosovës mbetet çështja e Mitrovicës. Sivjet ka pasur një propozim prej palës kosovare për një plan që Mitrovica të jetë një qytet me dy komuna. A mund të bëhet Kosova e pavarur dhe në të njëjtën kohë ta ruaj tërësinë e saj të pandarë?

Sejdiu:
Është një problem në vete çështja e Mitrovicës. Rrethanat e krijuara nga paslufta e këndej dhe një gjendje jashtëzakonisht e rënduar atje me veprimin e strukturave të shumta paralele dhe të instrumentuara, të mbajtura e të legjitimuara drejtpërdrejt nga Qeveria e Beogradit, duke filluar me strukturat e inteligjencës dhe shumëçka tjetër që mban ajo, e kanë prishur imazhin e përgjithshëm të kësaj pjese të Kosovës dhe e kanë mbajtur peng edhe vetë popullsinë serbe të koncentruar në veriun e Kosvës. Qëllimi ynë përmes propozimit të dhënë ka qenë që qyteti apo komuna e Mitrovicës të ketë dy komuna, por brenda një qytet të integruar, që do të kishte një qeverisje të përbashkët me një bord administrativ, pra të jetë një qytet i integruar.

Çështja e dytë fundamentale është çështja e integritetit të përgjithshëm të Kosovës dhe mund të them se është këmbëngulësia jonë që Kosova ta ketë sovranitetin e vet të plotë në kufijtë e saj që janë të njohur edhe në aspektin e rregullimit të mëhershëm si njësi federale në ish-Jugosllavi dhe në aspektin ndërkombëtar dhe ky integritet i pacenueshëm të mbrohet nga forcat e KFOR-it (NATO-s), që kanë një oblgim të drejtpërdrejt për këtë dhe forcat e tjera të sigurisë, ashtu që integriteti të jetë i shtrirë në kuptimin e funksionimit të institucioneve të Kosovës. Pra do të jetë vështirë, nuk do të jetë lehtë, unë nuk e marr se do të ndodhë mrekullia menjëherë në momentin e pavarësimit të Kosovës, por do të ndodhë një proces gradual, i cili duhet të shoqërohet edhe me projekte të tjera.

Është e rëndësishme që njerëzve t’u jepet kurajo për kthim në shtëpitë e tyre, flas edhe për njerëzit e koncentruar në veri të Kosovës dhe për njerëzit e dalë nga veriu i Kosovës dhe pjesët e tjera të Kosovës, që secili të kthehet në vendin dhe pronën e vet. Është e rëndësishme, po ashtu, që edhe bashkësia ndërkombëtare të bëj një presion të veçantë në Beogradin që të ndërprejë këtë instrumentalizim që po ia bën elitës politike të serbëve të Kosovës. Serbët kosovarë duhet t’i kthehen perspektivës jetësore brenda Kosovës dhe ta duan Kosvën si vend të tyre, që të gjejnë dhe ta zhvillojnë identitetin e vet brenda Kosovës, duke i pasuar garancitë e fuqishme që ne kemi dhënë edhe në takimet e Vjenës se do të jenë pjesë e ndërtimit kushtetues të Kosovës për një të ardhme të sigurt të tyre, sikurse edhe të gjithë qytetarëve të tjerë të Kosovës.

Zëri: Pas zgjedhjes tuaj për President të vendit, dhe ndryshimeve në kreun e Kuvendit dhe në Qeveri, vjen deri te rikomponimi i Ekipit të Unitetit. Si ka funksionuar ky ekip ku kanë marrë pjesë së bashku pozita e opozita?

Sejdiu:
Unë them se vërtetë ne kemi pasur debate të thella brenda Ekipit të Unitetit për çështje të caktuara që janë shtruar e analizuar në hollësi, duke pasuar parasysh punën e thellë të Ekipit të Unitetit dhe të Grupit Politik Strategjik që ka qenë një mekanizëm i propozimeve dhe i filtrimit, do të thoshta, të këtyre propozimeve për të ardhur në një stad më të pjekur edhe të ekipve të tjera profesionale që kanë të bëjnë me angazhimin e ekspertëve në fusha të ndryshme, qoftë në ato kushtetuese ose në çështjet ekonomike, trashëgimi dhe çështjet e tjera. Unë mund të them se kam kontribuar që të ketë vërtetë një unitet veprimi dhe të këtë një qasje të përbashkët për t’iu përgjigjur sfidave të kohës. Ne kemi pasur një mandat shumë të ndjeshëm dhe mund të them se ka qenë kontribut paralel edhe i të tjerëve, që të ecim bashkë në një vizion për ta arritur synimin tonë themelor, pra për ta bërë Kosovën të njohur ndërkombëtarisht sa më shpejt, prandaj është meritë e përbashkët e secilit.

Zëri: Si e vlerësoni rolin e opozitës kosovare në jetën politike, ditëve të fundit ka pasur fërkime të thella dhe zhvillime dhe situata që janë interpretuar edhe si krizë parlamentare dhe qeveritare?

Sejdiu:
Unë mendoj se opozita e ka rolin e vet sikurse edhe pozita në ecjen e suksesshme apo një rol që duhet ta ketë secili në identitetin e vet. Ajo që mund të them është se në këtë fazë ka qenë një ecje do ta quaja e bashkëpunimit dhe se nuk ka pasur ndonjë tension të caktuar. Ka ndonjë diçka që kohëve të fundit është paraqitur si pjesë e kritikave të opozitës për Qeverinë e Kosovës dhe e snajperimit të pikave të dobëta që opozita mendon se i sheh te Qeveria, por është në rolin e saj sikur që është paralelisht edhe në rolin e pozitës që t’i kapërcje këto sfida me dëshmin aktiv në punë. Atë që unë e kam pjesë të preokupimit tim të vazhdueshëm është një element, të cilin dëshiroj ta sforcoj e ky është se për pozitën është borxh i veçantë që të ketë kujdesin e posaçëm të ecjes së saj në realizim të projektit që ka ofruar dhe ta bëjë kontrollin e vetëvetes. Prandaj, është shumë më e lehtë, shumë më mirë dhe shumë më me favor që nëse pozita sheh diçka që nuk është në rregull, ta eliminojë vet atë se sa të pres një kritikë të drejtpërdrejt që mund të vijë nga opozita, që e ka rol kryesor të saj. Por, duhet të jetë rol i veçantë edhe i pozitës dhe i opozitës në këtë kohë të ndjeshme që kemi për Kosovën për ta kapërcyer edhe këtë pjesë të rrugëtimit dhe për ta dëshmuar vetëveten si faktor që mund të bëjmë punë me pjekuri politike dhe institucionale.

Zëri: Kishte debate të nxehta në Parlament para miratimit të buxhetit 2007, dhe mendohej se opozita kishte gjetur momentin që t’i qaset rrëzimit të Qeverisë?

Sejdiu:
Mund të jetë edhe ajo, Qeveria është e një koalicioni politik, ndërsa opozita e ka synimin e vet. Natyrisht e saj është që të gjejë momentet e përshtatshme për të dhënë potezin e vet, por janë edhe rregullat dhe procedurat për mocion votëbesimi nëse opozita e kërkon atë. Për mua është shumë me rëndësi që të veprohet asisoji që institucionet e Kosovës të mos dëmtohen. Me rëndësi është që opozita ta jap dëshmimin e vet dhe opozita të kërkojë që kjo të lëviz më fuqishëm në kuptimin e vrojtimeve të saj dhe aspekteve të tjera. Edhe tendenca për ta rrëzuar qeverinë mund të jetë pjesë e garës dhe është normale që në çdo sistem të jetës parlamentare opozita të bëjë një përpjekje të tillë.

Zëri: Do t’i kthehemi LDK-së. Prej marsit kur ish-kryeparlamentari Daci u shkarkua dhe u zëvendësua me Kolë Berishën në LDK ka filluar një frymë tjetër, një garë politike e ashpër që u përmbyll më 9 dhjetor me Kuvendin e VI-të zgjedhor. Pjesa e dytë e kuvendit pati një rrjedhë problematike dhe u kontestua nga krahu i Dacit. A ka përfunduar gjithëçka sa i përket procesit zgjedhor në LDK?

Sejdiu:
Po, Kuvendi i LDK-së ka përfunduar, janë zgjedhur organet e reja legjitime të udhëheqjes së saj, po flas për Këshillin e Përgjithshëm dhe kryesinë e re, nënkryetarët dhe sekretarin si pjesë e veçuar e udhëheqjes së ngushtë të LDK-së. Mendoj se ka qenë një proces jashtëzakonisht i thellë dhe i gjërë. Ka qenë një garë aktive dhe kujtoj se ja kemi arritur qëllimit me gjithëse ka ndonjë defekt aty-këtu. Ajo që prishi pak këtë imazh të shkëlqyeshëm të garës midis projekteve janë ngjarjet që ndodhën në pjesën e dytë të Kuvendit të VI-të të LDK-së, ku pati edhe një involvim dhune. Unë nuk them se delegatët e Kuvendit janë ngatërruar mes veti, por kanë hyrë njerëz të tjerë, të cilët kanë dëshiruar ta minojnë punën e Kuvendit edhe me përdorim të forcës në format si janë parë.

Zëri: Në këtë ndeshje konceptesh, ekipi i Dacit vazhdimisht po e konteston pjesën e dytë të atij Kuvendi, KP-në dhe Kryesinë e re. Ata thonë se “gjysma e njerëzve të LDK-së janë lënë jashtë shtëpisë së tyre” me këtë kuvend?

Sejdiu:
Jo, unë nuk mund të them asisoji. Është shumë e rëndësishme që t’i përmendi dy momente pas kthimit që u bë në sallë pas ndërprerjes së kuvendit, ku aty kanë qenë rreth 300 delegatë, pra nuk janë pjesa që do të kenë dalë me ata që kanë dalur në një fazë më herët jashtë sallës, po flas për disa nga njerëzit që kanë qenë të propozuar edhe si anëtarë të KP-së, por edhe ndonjë që s’ka qenë i propozuar, por që e ka llogaritur veten në atë pjesë të kompozicionit apo të ekipit të z. Daci. Dhe, e dyta, mund të them se ne kemi filluar punën dhe mekanizmat e ndërtuar kanë zhvilluar pas zgjedhjes së Kryesisë, takim të rregullt me kryetarët e degëve të LDK-së, dhe e them se tërësia e degëve të LDK-së ishin prezante me përjashtim të një apo dyve dhe ishte një gatishmëri e tyre e sinqertë për të vazhduar këto procese të rëndësishme që ne kemi filluar në realizmin e objektivave themelore, veçanërisht në këtë kohë të ndjeshme.

Zëri: Keni propozuar sipas mandatit tuaj dhe është zgjedhur pastaj Kryesia e re e LDK-së, por a mund ta siguroni pjesën tjetër se ndaj tyre nuk është përdorur “fshesa”, siç pretendojnë përkrahësit e Dacit?

Sejdiu:
Jo, jo nuk ka pasur fshesë, në propozimet e mia ka pasur edhe të tjerë. Z.Daci ka qenë vetë i propozuar për anëtar të KP të LDK-së dhe të tjerë. Janë dhënë propozime edhe në vetë Kuvendin dhe në këtë kuptim veç mund të them se për mua është shumë e rëndësishme që të jem derë e hapur e bashkëpunimit me gjithë atë që e duan dhe që janë në gjenezën dhe në filozofinë e LDK-së. Për mua është shumë e rëndësishme që ta kemi këtë mandat normal të dhënë nga organet e LDK-së dhe është e rëndësishme se ne do të veprojmë me të gjitha strukturat e tjera. Pra, nuk kam qëndrim përjashtues ndaj askujt, ka njerëz që nuk janë në Kryesinë e tanishme, por që janë në role të ministrave dhe janë ministra të LDK-së, janë kryetarë të komunave, kryetarë degësh të LDK-së dhe janë në pozicione të tjera në pozita të pushtetit. Kryesia e LDK-së i ka 22-23 anëtarë, por LDK-ja ka më tëpër njerëz se sa që duhet të jenë në këtë përbërje të mundshme.

Zëri: LDK-ja mbushi 17 vjet, a jeni i sigurt se pas këtyre zhvillimeve mund ta çoni LDK-në të pandarë në zgjedhjet e ardhshme, tash kur ka paralajmërime nga projekti tjetër për mundësinë e krijimit të një partie të re nga LDK-ja e sotme?

Sejdiu:
Unë besoj se mund ta çojmë unike LDK-në në zgjedhjet e ardhshme, duke pasur parasysh qasjen që kemi dhe përkushtimin e njerëzve. Mbase mund të ketë që dikush nuk dëshiron të mbetet ta quaj në këtë formacion apo në këtë strukturë të LDK-së, por për ne është me rëndësi që e kemi bërthamën themelore së bashku dhe kjo bërthamë është e mbështetur nga struktura e Kryesisë dhe anëtarësia e LDK-së. Ata që mund të kenë ndonjë ide të ndarjes nga LDK-ja, është çështje personale e tyre dhe unë nuk mund as të pengoj e as të stimuloj një qasje të tillë, nuk mund ta mësoj asnjërin e as tjetrin, për mua është me rëndësi që njerëzit ta kuptojnë kohën në të cilën jetojmë dhe, natyrisht, të jemi respektues të vendimeve të marra në organet më të larta të LDK-së.

Zëri: Sipas Kornizës Kushtetuese tash duhet të vendosni: President i Kosovës apo kryetar i LDK-së?

Sejdiu:
Unë do të marr një vendim të shpejtë këtyre ditëve dhe në konsulta me kolegët e mi, flas edhe nga ana e Kryesisë së LDK-së. Do të konsultohem me ta dhe kam parasysh dispozitat kushtetuese, natyrisht, për të ecuar në një drejtim normal dhe për të mos qenë një person që bën pengesa të caktuara. Unë nuk e kam këtë ide dhe nevojë.

Zëri: Si do të menaxhohet LDK-ja, nëse mbeteni President i vendit?

Sejdiu:
Natyrisht janë normat e statusit të LDK-së dhe në bazë të tyre do të shkohet. Statuti i LDK-së është shumë i qartë, funksionin e kryetarit të LDK-së në mungesë të kryetarit e ushtrojnë nënkryetarët apo sekretari i përgjithshëm dhe nuk ka dispozitë tjetër. Është një numër i mirë i njërëzve shumë të aftë, shumë të kualifikuar dhe shumë të përgjegjshëm që janë në strukturën udhëheqëse të partisë, në Kryesinë si trup kolektiv në të cilën natyrisht nuk do të mungojë. Është me rëndësi që unë do të kem një bashkëpunim shumë të thellë dhe nuk do të jem pjesë e pengesës në ecjen e metejshme.

Zëri: Çfarë mund t’u premtohet qytetarëve të Kosovës për vitin tjetër, cili është mesazhi juaj për ta?
Sejdiu:
E para, do ta përgëzoja angazhimin e sinqertë dhe të lartë që kanë pasur qytetarët e Kosovës gjatë vitit që po mbetet pas dhe durimin që kanë treguar jo për ta heshtur idenë e tyre, por për ta kuptuar qartë fazën e ndjeshme nëpër të cilën po kalojmë. Besojmë fuqishëm se muajt e pranverës 2007, do të jenë muajtë e realizimit të aspiratave tona shekullore.